Glider Kit trucks.

Of de assemblage van nieuwe onderdelen om een truck samen te stellen, uitgenomen de aandrijflijn, zijnde motor, transmissie en -niet noodzakelijk- aandrijfassen.

Vooral Owner Operators en kleinere bedrijven verkiezen een Glider boven een volledig nieuwe truck. Om aan de steeds strenger wordende emissienormen te voldoen bevatten nieuwe motoren steeds meer componenten en electonica met hogere onderhoudskosten en steeds meer stil staande -defecte- trucks tot gevolg.

Wil men een oude truck up-daten of een te zwaar beschadigde ongevaltruck vervangen dan biedt zo’n Glider de nieuwste opties ten opzichte van een okkasie truck, en valt op lange termijn een pak goedkoper uit dan een nieuw model (wegens minder onderhouds- en brandstofkosten + hergebruik van eigen motor, transmissie en achterassen!).

Glider Kit Trucks worden geleverd door fabrikanten Paccar of Daimler, via dealers of -compleet- door custom truck bouwers. Vooral deze laatste groep specialiseert zich om gereviseerde oudere motor types en transmissies tot zuinige machines te tunen en in te bouwen! Freightliner, Western Star, Kenworth en Peterbilt hebben allen enkele type-varianten in de Glider-aanbieding en de uiterst betrouwbare -dikwijls al lang uit productie zijnde- Detroit Diesel 60 series, de Cummins N14 of de CAT 15L motoren worden maar al te graag aan verstevigde Allison of Eaton Fullers gekoppeld. Op deze manier gaat zo’n motor hier gerust drie milioen miles mee!

In plaats van de in Noord Amerika alomtegenwoordige dubbel aangedreven assen merkt men al vaker eens een 6x2 configuratie op, met liftas! De componenten en trucks vallen onder vergelijkbare garantie als de nieuwe modellen.

Drivetrain package

Omdat Freightliner (Daimler Benz) nogsteeds Argosy frontstuurcabines produceert voor Down Under, kunnen deze Cab Over Engines desgewenst ook geleverd worden. Op die manier winnen sommige transportbedrijven achter de (slaap)cabine net dat ietsje meer plaats voor lange ondeelbare ladingen waardoor begeleidingsvoertuigen misschien overbodig worden waardoor dat transport beduidend minder gaat kosten.

Met de typische onderdelen kist.

De Canadese regering heeft het weer niet begrepen (naar die kleinere transporteurs toe). Hier dus jammergenoeg nog geen Gliders. Zelfs trucks met een van uit de cabine bedienbare liftas zijn in Canada uit den boze!
Ik ken er hier anders wel een paar die daar een dikke V8 zouden willen in planten (SCANIA freaks natuurlijk!).

Dit topic kwam tot stand mede door en met dank aan Master Luke!

Hurricane Arthur

Op dit eigenste ogenblik stormt Arthur hier over het oostelijke deel van Canada. Alles veilig opbergen of goed vast maken, is ook de boodschap tijdens deze tropische storm. Terwijl al een deel van greater Moncton area zonder electriciteit zit zal onze Vlaamse Leeuw hier toch niet gaan vliegen hoor!

Gisteren, 4th of july, werd er op veel plaatsen gevierd en gefeest. Lut en Elke stapten namelijk in het huwelijksbootje. Proficiat en much love ladies!!

Potassium... Volgens gastvrouw Nancy heel gezond en te weinig gebruikt in ons dagdagelijkse voedingpatroon. Volgens gastheer Luc heel ongezond en veel te veel aanwezig in Black Volvet's oil-sample.
In elk geval staat mijn machien weer in de plaatselijke Volvo shop. De I-shift schakelt niet optimaal om er zuinig mee te kunnen werken. De luchtvering komt tergend traag terug naar rij-stand, tijdens af- en aankoppelen (en van een lastafhankelijkheidsventiel had men hier nog nooit gehoord, wat een mogelijke oorzaak voor de twee voorgaande puntjes had kunnen zijn...). Er verdwijnt per tien dagen gerust zeven liter koelvloeistof, zonder enig uitwendig lek. Een ressent oliestaaltje wijst op de aanwezigheid van produkten (exept coolant!) welke er hoegenaamd niet in thuis horen.

Ik verblijf dus meer dan vermoedelijk enkele dagen @ the farm...
Hopelijk valt de stroom hier niet uit want na de noen is't weer brood en spelen (lees : voetbal) op TV.

Happy Canada Day.

July 1th... of de Canadese nationale feestdag.
Vandaar dus da'k het land eens uit mocht zeker?! Dit was intussen alweer meer dan een maand geleden, zelfs mijn tijdelijke I-94 waiver voor de US was verlopen. Aaaagh!
Canadese drivers blijven liever thuis tijdens zo'n super lang weekend (zat en op de quad, met dit schitterend zomerweer).

Opvallende verhuizers.

Mijn lading vers brood werd vanmorgen 4 AM in Roanoke, Virginia verwacht maar de rit loopt onderandere doorheen Connecticut en da's nogal vergelijkbaar met de Belgische situatie : roekeloze bestuurders, een altijd glooiend landschap, af- en opritten die mekaar in sneltempo opvolgen, hier en ginder een defect voertuig,.... Je staat er zuidwaarts op maandagochtend dan ook bijna 30 miles aan te schuiven.

Met het e-log rekening houdend pas zondagavond -als eerste van twee ladingen- aangezet vanaf de bakkerij in Woodstock NB voor een enkele reis van 1700 Km. Op 160 Km hier vandaan voorbijgevlogen door de andere broodrijder en vanmorgen iets meer dan een uur te laat voor mijn afspraak, met als gevolg da'k weer de straat op gestuurd werd, waar ik intussen al bijna vijf uren op een nieuwe afspraak wacht. Veel hulp van de feestende thuisbasis hoef ik niet te verwachten.

Oshkosh betonmixer.

Wie je tijdens deze dagen ook niet ziet zijn vampieren. Veel te warm om nu met zwarte cape, zwarte lederen broek en vervaarlijk gegespte laarzen een terrasje te doen. Een vampier in shorts? Lijkt nergens op. En trouwens, waar verkopen ze dan die beangstigende flip-flops of zwarte aanstekertjes?

Wel is het deze tijd van 't jaar uitkijken voor de vele karkassen op de Highways en Interstates! Karkassen van banden en van beesten. En die wilde beesten zijn net als ik vooral 's nachts aktief.
Ontelbaar veel vuurvliegjes zorgen voor afleiding.  Ze vliegen zich -kop eerst- te pletter maar blijven nog seconden lang na-glinsteren (tot hun lamp-olie opgebrand is zeker?). Op die manier de voorruit doorzichtig houden is dan weer een ander paar mouwen!

Een Moose... geweest.

Over dag en met 32 graden in de truck slapen is trouwens geen lachertje. De motor en airco draaien haast 24 op 24. Mij lijkt het veel aangenamer om bij -32 te maffen, met de standkachel vol aan.
In the Maritimes koelde het 's nacht ook nog zo'n 15 graden af, waardoor rijden -of slapen- daar een pak aangenamer was.

Vorig voorjaar heb ik in de hier vlakbij gelegen TA truckstop eens 53 uren op terugvracht gewacht!


Zie mekaar maar graag en geniet van de zomer!

e-logs...

... of het electronisch logboek...

Mijn woensdag-vroege-ochtend-plan viel al na enkele seconden in het water. Nog niet goed wakker, een verkeerde inschatting van off-duty tijd voor middernacht en de e-log is onverbiddelijk (eens je de voorbije dag "voor waarheid" bevestigd hebt). Tien uren straftijd, of op z'n minst wachten tot e-log specialistes Sarah of Alison (jawel, met 1 L en 1 S) op kantoor verschijnen. Zij zijn de enigen welke zulk soort stommiteiten mogen / kunnen corrigeren.

Alles heeft een betekenis !? Tijdens het lange wachten op een nieuwe vracht huiswaarts lopen Suzan en Hans langs. Een aangenaam stel Hollanders, hun laatste dag op studiereis in de Atlantic Provinces, op zoek naar nuttige informatie en vooral een job als teamtruck drivers.
Blijkt deze blog toch wel bovenaan hun favorietenlijst te staan zeker?! Bloos bloos...
Wegens geen vracht oostwaarts, na de noen uiteindelijk 300 Km bobtail naar Moncton.

Donderdagochtend @ the farm lees ik dan in de plaatselijke krant dat het voor een werkgever nog moeilijker en fors duurder wordt om buitenlands personeel aan te werven. Een LMO aanvragen kost hem nu al $ 1000 !
Het blijft de godganse dag kil en regenen. Tijd zat voor een constructieve babbel met Bjorn the Bear.

Amper 39 uren reset en omstreeks 08:30 alweer een nieuw pre-plan binnen. Jammergenoeg de verkeerde richting uit en vooral met een raar trailernummer.
Het wordt een heerlijk zomerse dag en in de Moncton yard blijkt dan da'k een 53 feet container naar onze Dartmouth terminal mag trekken. Da's weer eens iets nieuws, op de schotel...

Keerzijde van de madaille : een -grouppage- terugvracht uit DAR laat vast en zeker drie tot tien uren op zich wachten (opletten ook met gebruikte- en overblijvende e-log uren... over zeven dagen kan je deze misschien broodnodig hebben!). En als ik onderweg in de nagelnieuwe Irving Big Stop (Enfield NS) ga tanken komt Zwarte Pete in een bay naast me staan. Dit betekent eveneens dat we straks met minstens twee Moncton-based trucks zullen staan grommelen om de eerste rit westwaarts in- of betergezegd aan te pikken! Doh!!

We zien het wel en "Altijd possitief denken" zegt Bjorn the Bear (al verkondigt mijn buikgevoel dat dit weer een ongezond lange dag zal gaan worden).
Ik ga deze keer alvast eens tevoet op verkenning, shoppen in de vlakbij gelegen Dartmouth Surplus.

Flatbed Stories.

Aandachtige lezers merkten in de rechter kolom naast mijn vertelselkes dat er een nieuw Diesel & Dust verhaal bovenaan kwam te staan. Wegens euh kinderziekten kon dit niet correct geopend en of gelezen worden, maar daar wordt aan gewerkt.

Ik ben feitelijk geen klein beetje benieuwd naar het wel en wee van overmaatse flatbed rijders Erik en John!
Eerst en vooral super betaald en geen wachttijden meer (bye bye blog, wegens geen tijd meer!?).
Wat schuilt er allemaal onder die zeilen? Hoe wordt er geladen en hoe bepaal je de gewichtsverdeling? De wetgever bepaalt voor een groot deel mee op welke manier een lading veilig vastgezet moet worden.
Daarna volgt het gevecht met de afdekzeilen (= tarping). Ik stel me voor dat je dat dan helemaal in Texas bij 45 graden onder een blakende zon mag gaan doen. Of in the Maritimes, na een ijsstorm de trailervloer sneeuw- en ijsvrij kappen bij min 30 graden kan natuurlijk ook (vooralleer er geladen kan worden). Vermoedelijk sta je meestal ergens tussenin, te tarpen tijdens een gewoon onweer. Sporten in de gym wordt aldus compleet overbodig.   ;-)

Natuur in Quebec Province.

Opnieuw onderweg oostwaarts ook al een paar onweders getrotseerd. Door de zwoele zomerse afwisseling van regen en zon ziet men als het ware de mais en de aardappelen groeien. Machtig!

Na middernacht krijg ik weer recap-uren bij (de rij-uren van zeven dagen geleden) en dat komt planners Rodney en Carl goed uit. Ik bol straks dus via een ommetje langs onze Saint John terminal richting Moncton yard, om aansluitend mijn reset te kunnen maken @ the farm.

Natuur, in New Brunswick...