Opleiding volbracht.

Vandaag, op 31 december een geslaagde rijproef afgelegd. Mijn CDL of “commercial driver lisencse” is een feit. En dat allemaal binnen een -heel- kleine 3 weken tijd. Yesss!

Wat heb ik zo nogal onthouden ?
- In Amerika nemen ze geen Canadese dollars aan. Omgekeerd wel.
- Sneeuw is sneeuw.
- In de VS tellen ze in mijlen. Hier in Canada minder.
- Hier is’t belange nog geen nieuwjaar en van voorrang van rechts hebben ze -gelukkig- nog nooit gehoord.
- In de VS tank je een aantal gallons (afgekort : gal. = 3.785 L) en wordt gewicht uitgedrukt in pounds (afgekort : lbs = 0.453 kg)...
- Op weg naar een volgende klant rij je vermoedelijk doorheen vershillende tijdzones en met wat geluk wisselen zelfs de seizoenen onderweg... 
- De winter is meetbaar in Celcius en of Fahrenheit (= heel koud).
- Je kan je haast overal verstaanbaar maken, in't Engels of met handen en voeten...


Wat volgt :
-Woensdag rij ik met een "scheduled truck" terug naar m'n groezelig "boarding house" in Woodstock.
- Donderdag en vrijdag volg ik de orientatiecursus + drugtest + rijproef bij opdrachtgever Day & Ross. Aansluitend krijg ik dan een eigen trekker en kan ik een trailer naar de terminal van Moncton brengen om dan @ the farm m'n spullen in te laden. Ik neem aan da'k daarna samen met Luc (en dus onze 2 combinaties) een trip in de eastern triangel zal gaan maken

Bij deze wens ik heel veel goeds aan al de euh vertelselkes-lezers en vergeet niet, wie veel lacht krijgt later rimpels op de juiste plaats.

Druk bezocht ??

Op naar de 3000 bezoekers, en mijn betaakd avontuur is zelfs nog niet begonnen! Jullie aanwezigheid geeft me in elk geval een aangenaam gevoel.

Gedurende de nacht is er hier nog enkele centimeters sneeuw bij gevallen en oostwaarts is't aan 't spoken.  Gevolg : Central Dispatch Day & Ross heeft z'n combinaties van de baan gehaald in "the Maritimes". Carl, mijn baas, komt rond de middag terug naar "Faulty" Towers en dan zien we vast en zeker al klaarder. Eventueel vertrekken we vanavond of vannacht richting Moncton terminal.

;-@

Opleiding 4

Terug in "Faulty" Towers en er stond zovaar een ontvangstcommittee klaar bij m'n aankomst! Aaaagh !

Deze ochtend na m'n eerste mentortrip omstreeks 9 u gearriveerd in Hartland en enige ogenblikken later alweer de baan op om te oefenen (= met # 2266  een lege trailer naar een klant brengen en een vol exemplaar naar de yard halen).

Morgenochtend (= zondag) rond 6u vertrek ik dan met m'n baas en deze Cascadia naar de terminal in Moncton. Er is namelijk nog een sneeuwstorm op komst en die willen we voor blijven, met onze vracht.

Imposante snuit ?

Ter plaatse nog wat gaan oefenen en dan mag ik terug even naar m'n gastgezin. Carl logeert intussen  bij z'n dochter en maandag bollen we met deze Freightshaker naar het examen, in Sussex,NB. Ik ben er -bijna- klaar voor !

Opleiding 3 en 1/2

Rond 2u vanmorgen ben ik de Day & Ross yard in Lachine, QC binnengeschoven en op dit eigenste ogenblik (= 16 u later) wachten we nogsteeds op een vracht om richting East (kan bijv. voor de thuisbasis in Hartland zijn) te bollen. Al van in N Y State worden we vergezeld door het noodweer dat vorige nacht al doorschoof via Ontario en Quebec en over de Maritimes. Er viel hier op korte tijd zo’n 45 cm sneeuw wat voor de nodige problemen heeft gezorgd. Van "the farm" melden ze net 35 cm...

Wat vooraf ging : We hebben het overleefd. De aarde is niet vergaan (*) en wij stonden gedurende al die -afwezige- dagen op de verkeerde plaatsen te lossen, te laden of te rusten, waarmee ik wil zeggen : geen WiFi en dus ook geen Blog-vertelselke... Trouwens, m'n Canadese GSM weigert alle internationale medewerking en de batterij van m'n wegwerpkodak was plat. Grrrmbfff...


Zaterdagochtend door m’n baas Carl gedropt bij de weegbrug @ Murray's in Woodstock en ingestapt bij Luc in z’n Volvo voor een mentortrip naar the States. Met een geladen reefer vertrokken van vlakbij de Day & Ross hoofdzetel in Hartland, NB naar Coatesville bij Philadelphia, goed voor zo’n 1250 km (enkel). Zondagnoen bij het bedrijf de trailer gewisseld voor een leeg modelleke en zo terug naar Hartland,NB. Het is nog altijd droog en bitterkoud, geen sneeuw. Om het niet te moeilijk te maken wordt de reis nog eens over gedaan, dus dinsdag opnieuw met een even volle reefer van Hartland, NB naar Coatesville, PA. Kerstavond brengen we door op de parking van de gesloten Dysart’s Truckstop vlakbij Bangor, ME. Op deze manier passeren we voor een derde keer het drukke New York city. De 26ste kan er vroeger dan de afspraak gelost/gewisseld worden en gaan we shoppen in een naburige Walmart (met overdekte parkings voor paard en kar want we vertoeven in euh Amish-land). Als we veel later buiten komen is’t al goed gesneeuwd. Nog later die namiddag boekt dispatching ons een retourvracht van Lititz, PA voor Oakville,ON (= zo’n 699 km). 
De berichten op de satellietradio voorspellen sneeuw en andere stormen voor de ganse terugweg. Als een ervaren Ice Road Trucker klieft Luc door de nacht om via de grensovergang Buffalo / Fort Erie (dichtbij Niagara Falls) verder richting Toronto te schuiven. Eens de vracht eindelijk uit de reefer is kan er geslapen worden (letterlijk en figuurlijk). Van Oakville bollen we leeg richting Day & Ross yard in Brampton, ON om van daar een volle trailer naar de terminal in Lachine, vlakbij Montreal te trekken. 

Sneeuwstapelen, met bull en kraan...

Deze mentortrip duurt dus even langer dan Carl lief is (mag nog oefenen voor m’n pre-trip en aansluitend rijexamen, remember). De Volvo heeft er intussen dus een 5000 km bijgeteld en straks vertrekken we hier voor alweer dik 720 km, naar Hartland. Daar wissel ik deze comfortabele trekker in voor een euh heus Amerikaans machien.

En wat hebben we geleerd ? Alle begin is moeilijk en pas dan begint het... ;-@




(*) De volgende keer dat de wereld vergaat is -volgens Luc- op 31 december eerstkomend want dan eindigt de kalender van de pompiers van Lennik.   ;-)

Opleiding 3

Weeral redelijk druk gehad vandaag en ook heelwat kilometers bij mekaar gefietst (soms al krakende weg...). De zon wou er maar niet door komen en 't was dus behoorlijk koud om mijn "pre-trip" verder in te oefenen, daar op de Day&Ross yard.
Vooralleer een trailer de baan op gaat wordt -indien nodig- het sneeuwtapijt van het dak geschraapt en in mijn geval moest ook de dikke bevroren sneeuw en ijskorst over gans de zijkant weggespoten worden. Veiligheid boven alles..

Die pre-trip is een waslijst ( = 5 vellen A4 formaat) van te volgen punten die de driver voor- tijdens- en na het koppelen van een trailer dient uit te voeren. Al naargelang in welke provincie men hier zijn praktijktesten aflegt kan dit grapje gemakkelijk 40 a 60 minuten in beslag nemen ! Pas als men daarvoor slaagt mag de rijproef aangevat worden... 

Uit goede bron weet ik dat de chauffeur verantwoordelijk is voor zijn gespan en tijdens die pre-trip wordt dan ook zowat alles van binnen en van buiten, van voor tot vanachter en terug nagekeken en of getest. Mogelijke -technische- controles onderweg zijn niet van de poes en eventuele mankementen worden zwaar beboet. Blijkt het gespan na controle toch in orde dan kan de chauffeur in veel gevallen rekenen op een beloning van zijn werkgever.

Had ik het al over veiligheid boven alles ? 

Gezien de wereld vandaag toch weer niet vergaan is vertrekt mentor Luc straks gewoon van uit de Day & Ross yard in Moncton met een lading voor "ergens" in de States. Morgenvroeg omstreeks 8 uur klim ik bij hem aan boord, hier op de Murray's Irving Truckstop. Carl, mijn werkgever, hoopt da'k komende donderdag terug ben om mijn pre-trip en rijtest verder voor te bereiden tegen de 31ste. Kunde 't nog volgen, beste lezer? 

In ieder geval, prettige feesten zou'k zo zeggen, en (v)rij veilig!    ;-p

* we hebben een hekel aan sleur, maar zijn bang voor veranderingen*