The Big Red Team (= H&R Transport).

Mijn Big Brother Erik (met K) kon er heerlijk over bloggen en onze maat Valere was er lange jaren werkzaam. In mijn Google+ is Lyndon L. (de bekendste U.S. recruter voor de EU) dan weer druk in de weer. En ik had er op dit eigenste moment ook aan het werk kunnen zijn. Twee nachten geleden leerde ik bij de Pilot in Gary (vlakbij de geboorteplaats van Michael Jackson), in Indiana een Engelse H&R driver kennen, welke met de rechter achteroverbouw van zijn trailer tijdens het achteruit parkeren de neus van zwarte Pete lichtelijk heeft verbouwd. Ik kan er mij iets bij voorstellen : donker, moe gereden, bedremmelde spiegels, het laatste krappe plaatske,... 't Was wel effe schrikken, tijdens mijn slaap (rap rap naar buiten, in een vaal onderbroekske, blootvoets in de botinnen en al??)! Enfin, alles is keurig afgehandeld en de Pete wacht een nieuwe bumper. En neen, iets als een Europees aanrijdingsformulier kennen ze hier nog niet, LoL.

Verder doorheen Kentucky was het lekker euh lente cruisen. Genieten dus!

Vandaag, door West Virginia, is't eerder mistig herfstweer (maar in T-shirt!) over een gevarieerd parcours door de Appalachian Mountains.
Driver Valere volgt een dag achter mij, op weg naar Bethlehem (de geboorteplaats van Jesus Christ, toch?) in Pennsylvania. Val had zich de laatste reis voor z'n vakantie wel anders voorgesteld, denk ik, LoL.

Master Luke die trok zijn rood kostumeke aan om een karrevracht kerstmisbomen te gaan droppen nabij Boston.

Ik heb weer tijd zat want mag pas morgennacht lossen, op 200 miles hier vandaan...

Flying J, vervolg.

Vracht genoeg, van uit Winnipeg en Portage, richting US. Maar intussen sta ik hier toch al 7 uren langer dan mijn verplichte 36u reset...

Enkele prentjes dan maar:

Keurige wasgelegenheid.

Behalve de klassieke lange neus met bijhorenden luchtfilters is de cabine en bunk identiek aan de mijne.

Een custom Low Top naast een MidRoof modelleke,

Het nieuwste model Zwarte Pete.

De plaatselijke Snowplow.

Vinden ze hier "awesome": veel ruimte tss cabine en remork.

Verhuizers vullen dat "gat" op met laadruimte...

... laadruimte dus...

Wegens een nukkig electronisch logboek is driver Valere hier gisteren pas laat na de middag aangekomen, om na het eten zijn reefer door te voeren naar McCain in Portage. Vakantie en andere plannen gaan maken da'k deze aangename en rustige collega in de toekomst niet veel meer zal treffen.
Succes man, en onze tablets (LoL) houden contact!

Ola... de satelliet vraagt me of ik zin heb in een ritje naar Garner in North Carolina!? Domme vraag, natuurlijk! Op zich weeral goed voor zo'n 2800 Km, zuid-oostwaarts, door staten als North Dakota, Minnesota, Wisconsin, Illinois, Indiana, Kentucky, West Verginia tot North Carolina. Yesss! Ben benieuwd naar het weer onderweg! Hier is het -raar- windstil en er valt af en toe een vlokje sneeuw, bij -6 graadjes.

PS: vorige maand toch nog 18.986 Kms bijeen gekacheld.

Flying J truckstop, Winnipeg, MB.

Onderweg naar The Peg.
Van uit Montreal moet dat een 2500 Km zijn waarvan ongeveer de helft over een lange tweevaks steenweg voert, en gaandeweg werd alles witter en vooral kouder...  Meren en riviertjes vrozen dicht. Mijn ruitensproeiers ook. Aaaaagh!
Op welgeteld een meertje zag ik zelfs al een ski-doo rond crossen!

De laatste rechte lijn naar Portage...

Het was verdorie druk, hier in de grote winkels aan de westkant van WinDipeg. Daar zullen de afprijzingen voor Black Friday wel iets mee te maken hebben vermoed ik. Intussen is mijne was droog en sta ik er weeral piekfijn op voor het nakende weekend (@ Flying J). Driver Valere komt later vannacht ook een reefer droppen in Portage La Prairie en dus zit ik hier morgenochtend met een euh ouwe rot te ontbijten. Dat belooft...

Val maakte me eerder al duidelijk geen vertrouwen te hebben in banken. Ook hier niet.
Wat moet ik dan met mijn loon aanvangen?? Okee, Moncton heeft een heus Casino (en daar komt schoon volk, toch?) waar ik mijn centjes kon gaan euh beleggen. Maar... gokken of spelen is weeral mijn ding niet. Dus dacht ik begin vorige week (Zwarte Pete stond anderhalve dag in de shop), ik ga me hier installeren en koop alvast een ruime all seasons caravan.
Yesss! Vier slaapplaatsen, een complete keuken, een badkamer met sauna en jaccuzzi, satellietontvangst voor radio en TV + surround system, bar,... kortom alles in en aan en op. Alleen, geen zetels of stoelen. Het was namelijk een sta-caravan!
Ik heb ze dan maar weer weggedaan.  LoL

Enjoy the weekend!


Plankzeil en droom verder, op http://www.casinonb.ca/

Sprokkels...

De appelkes zijn van de bomen en de laatste -diepvries- mais wordt van het veld gehaald. Tijd dus voor het "echte" thanksgiving (in de US). Als dispatch mij nog zuidelijk de grens over stuurt moet ik zorgen da'k woensdag teruggeladen heb of ik zit er een heel lang weekend vast. Donderdag is't Thanksgiving en vrijdag is't Black Friday (= koopjesdag)...

De snowplows zijn weer op pad en dat belooft niet veel goeds. Hoog tijd om zonniger oorden op te zoeken denkt driver Valere. Nog twee koude weekjes te gaan, en dan voor langere tijd richting zonnig en warme zuiden, yesss!
Die sneeuwruimers -parkings en opritten berijdbaar maken en houden, bij particulieren, voor bedrijven of openbaar- zijn hier veelal bewuste seizoenarbeiders. Van november tot maart op de snow plow, van april tot eind augustus in -bijvoorbeeld- toerisme werkzaam en van september tot november al de oogsten van het veld rijdend, bij een loonwerker.

Duiding onderaan deze pagina.

Volgens de buitenthermometer van Zwarte Pete is't nog gezwind 91,5 graden Celsius. Grrrrr, vermoedelijk is die ergens boven op de radiator bevestigd... Er is nog wel een en ander dat niet echt mee wil waardoor ik al redelijk wat tijd in Peterbilt garages heb doorgebracht.
Valere bezorgde mijn dan een spiksplinternieuwe thermometer maar die heb ik nog even niet geplaatst omdat Bjorn persies andere plannen heeft met deze truck (heb hem gisteren mogen kuisen om er daarna foto's van te maken bij een aan- en verkoopbedrijf van tweedehands trucks...).

Nog iemand wiens thermometer doorslaat is Master Luke. Die was vorige week kandidaat Ice Road Trucker, tijdens een recruteringsnamiddag in Moncton. Spannend!
Weer of geen weer, ik blijf dus gewoon verder bollen... Al ziet het er naar uit da'k binnenkort opnieuw met een jonger machien zal gaan rondtuffen. En heel toevallig weet ik hier toch wel een prachtige haast nieuwe Volvo rondrijden die over exact twee weken vrij komt.
Dat zou nogal eens een Sinterklaasgeschenk zijn!!

# 23 3 559 : Kom net te weten dat zo een lang trekker-nummer, startend met 23 (= Hartland based) gevolgd door een 3 (= Fastrax truck) plus een drie of meer cijferig ancieniteitsnummer zich door het landschap mag voortplanten op meer dan vijf assen. Was eerder in #23336 al een paar keer met een zware drie-assige trailer op baan, doch dat was dus in't zwart, zo blijkt nu!

Blackbird's snavel gaat door het ijs...

Duiding bij foto van dashboard:
- snelheid = +/- 103 km/u
- toerental = +/- 1350 t/min
- gemiddelde snelheid op dit traject = 82,3 km/u
- gemiddeld verbruik  ,,     ,,    ,,     = 41,1 L/100 km
- buitentemperatuur = 91,5 graden warm
- kilometerstand = genoeg

Duiding bij foto met Black Bird:
Onder de ijslaag op de parking lag nog iets eetbaars voor deze ruimer, en met een stevige snavel van dik 6 cm lengte is't geen probleem om voor een goed doel hollekes te kappen. Tussen kop en gat zitten gerust 30 cm lijf. Machtig om zien!!

VLACAN.be

Even mijmeren...
Hoe ik hier verzeild raakte...

Kort rond mijn verhuis van Dilbeek naar Halle kwam mijn eerste bewuste Amerikaanse ervaring op de proppen. Een GMC Vandura met een V6 motor voorin. Met die opvallende L.A.P.D. SWAT Van sloot ik mij aan bij de BSCA Streetcruisers waar ik tijdens de talrijke meetings regelmatig aantrekkelijke verhalen uit de USA opving (van andere clubleden).

Onderweg in en rond Halle kwam ik toen regelmatig een oude Dodge Van tegen met een donkere euh special painting en die leidde mij naar MS Motors. Op die manier leerde ik al snel Rik en Katty kennen. In hun garage kregen o.a. 2PK'tjes en Fiat 500'tjes een nieuw leven en Rik voerde zelfs enkele Amerikaanse old timers van uit Canada in. Voor mij een geschikte plaats om BSCA publiciteit achter te laten. Op Katty's buro stonden altijd lekkere Chocotoffs naar mij te wachten, en opvallend aanwezig waren de vele foto's uit- en grote kaart van Canada tegen de muren. De verhalen bleven niet uit en dat grote continent kwam -onbewust- plots wat dichter, gezien Katty's nichtje Monique daar "ergens" Le Cheval Bleu uitbaatte (ben er intussen al wezen eten en het bestaat 20 jaar in 2014!!).
Op uitnodiging van Rik en Katty bezocht ik -het moet zo'n 10 jaar geleden geweest zijn- de Canada International Day, een organisatie van de Vlaams Canadese Vriendenkring, waar Monique met een infostand aanwezig was. Niet toevallig werden daar ook Europese truckers geronseld om het Canadese chauffeurstekort op te vullen. Net vandaag, door op de site van VlaCan naar de foto's te gaan kijken, komen Luc en ik er achter dat we toen op dezelfde dag maar op een verschillend tijdstip op dezelfde plaats aanwezig zijn geweest.
Ongeveer drie maanden later verkaste het gezin van collega eigen-rijder Luc en dorpsgenote Nancy van het drukker wordende Pajottenland naar het rustige oosten van Canada om er als trucker aan de slag te gaan. De filmkes en verhalen welke ik nadien allemaal doorgestuurd kreeg.... hmmmm...

Mijn Vandura had intussen plaats geruimd voor een Ford Econoline Van, een zalige kilometervreter met dikke V8 voorin. Een andere BSCA kilometervreter was en is mijn Big Brother Erik (met K) welke ergens in 2011 het betaald avontuur aanging om van uit het westen van Canada door Noord Amerika te gaan bollen. De bedoeling was feitelijk om toen al mee te vertrekken maar door omstandigheden lukte dat niet echt. Zijn aantrekkelijke blog werkte echter redelijk aanstekelijk!

In Halle maakte de Ford plaats voor een Chevy ex-ambulance met dikke V8 turbo diesel en lang heb ik er niet van kunnen genieten want "het" kriebelde zo hard da'k na veel papierwerk en sollicitaties begin december 2012 zelf verkaste richting New Brunswick (verblijf bij gastgezin van Nancy & Luc) waar ik momenteel bij een Hollandse "broker" voor een groot Canadees transportbedrijf doorheen North America trek. Mijn keuze voor Long Haul Truck Driver maakt da'k normaal gesproken maar enkele dagen per maand @ the farm verblijf. De overige tijd spendeer ik voornamelijk in en om mijn rijdend nest, net als veel van mijn Europese collega truckers hier. In de transportsector een andere (lees : betere) werk- of opdrachtgever vinden is ook al niet echt moeilijk alhoewel beperkt tot de provincie van je eerste werkvergunning. En eens je hier Permanent Resident bent (na +/- 2 jaar) kan je in om het even welke branche en over gans Canada je diensten aanbieden. Deze regelgeving durft nogal eens verschillen van provincie tot provincie!!

Rik en Katty wonen intussen op een 1000 Km hier vandaan in Quebec en ik werd onlangs lid van de Vlaams Canadese Vriendenkring (http://www.vlacan.be/ned/home.htm).

Of hoe het allemaal kan lopen...     ;-)